The beginnings of a fashion addict…

This is me when I was little. | Αυτή ειμαι εγώ όταν ήμουν μικρή.

3

Pay attention to my outfit: ruffles and navy blue stripes. Pretty on trend, wouldn’t you say? Ruffles especially are making a huge comeback this season only this picture was taken in the 90’s (!!!).


Παρατήρησε τις μικρές λεπτομέρειες: βολάν και μπλε ρίγες. Ειναι στη ‘μόδα’ δεν νομίζεις; Ειδικά τα βολάν κάνουν μια μεγάλη επιστροφή στη φετινή σεζόν μόνο που αυτή η εικόνα ειναι απο το ’90 (!!!).


Now let’s turn to the style icon holding me.

At a time when “on fleek” or “on point” didn’t exist, this woman was both: she was the epitome of elegance with her gold earrings and her sleek emerald green dress – both timeless pieces.


Τώρα παρατήρησε την όμορφη, στυλάτη παρούσια που με κρατάει στην αγκαλιά της. Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν φράσεις του τύπου “on fleek” ή “on point”, αυτή η γυναίκα ήταν και τα δύο: η επιτομή της κομψότητας με τα χρυσά της σκουλαρίκια και το κομψό σμαραγδένιο πράσινο φόρεμά της – και τα δύο διαχρονικά κομμάτια.


This icon is my mother. | Αυτό το style icon ειναι η μαμά μου.

My mum always cut a dashing figure with her exquisite taste and classic style. I now look back at pictures of hers and seriously think to myself “wow”, simply “wow!” She was a natural when it came to styling herself and, of course… me. From her make-up to her outfit she was just stunning.

Growing up I remember her waking up early enough so that she’d have time to pick out my outfit and take me to school. I think it was around the age of 13-14 that I told her I wanted to pick out my own outfits and we ended up quarrelling. Yes, yes we quarrelled because, according her, I wasn’t ready yet!  😂😂😂

Not to mention what happened when I stopped wearing the matching headbands she had bought for each and every one of my outfits (yes, I had a matching headband for everything!). At this point I have to admit, I did look quite disheveled without them and, as always, she was right!…

These stories may sound a tad far-fetched but she simply just took joy out of picking out outfits and styling people. It was her natural proclivity and it never felt ‘too much’, it was just mum. I even remember criticising her for always touching up her nails (she either had a French manicure or classic red going on). I’d always roll my eyes and call it a waste of time. She’d always look up and say: “This is just my way of relaxing, let me be, please…” Guess who never goes out without a mani! (*coughs*)

She very fittingly ended up working in a department store where our obsession with clothes and fashion took to new heights. Every time new collections would arrive in store, my mum would carefully peruse them and set aside some pieces for me to try on next time I was in store.


Η μαμά μου ήταν πάντα μια λαμπερή παρουσία με το εξαιρετικό της γούστο και το κλασικό της στυλ. Κοιτάζοντας παλιές της εικόνες σκέφτομαι απλά “wow”, “wow!” Είχε ταλέντο στο να ντύνεται και να ντύνει τους γύρω της και φυσικά…εμένα. Από το μακιγιάζ της μέχρι το ντύσιμο της ήταν απλά εκπληκτική.

Μεγαλώνοντας θυμάμαι ξυπνούσε νωρίς ώστε να έχει χρόνο να διαλέξει το ‘συνολάκι’ μου και να με πάει στο σχολείο. Νομίζω ότι ήταν ήμουν 13-14 όταν της είπα ότι ήθελα να διαλέγω μόνη μου τα ρούχα  μου απο δω και πέρα και μαλώσαμε. Ναι, ναι, μαλώσαμε γιατί, σύμφωνα με αυτήν, δεν ήμουν ακόμα έτοιμη! 😂😂😂

Για να μην αναφέρω τι συνέβη όταν σταμάτησα να φοράω τις κορδέλες που είχε αγοράσει για κάθε σύνολο μου (ναι, είχα μια ταιριαστή κορδέλα για τα πάντα!). Σε αυτό το σημείο πρέπει να παραδεχτώ, ήμουν αρκετά αναμαλλιασμένη χωρίς αυτές και, όπως πάντα, είχε δίκιο! …

Αυτές οι ιστορίες μπορεί να ακούγονται λίγο εξωφρενικές, αλλά της έδινε μεγάλη χάρα να με ντύνει και να με έχει ‘κοκέτα’. Ήταν το φυσικό της ταλέντο και ποτέ δεν ένιωθε «πάρα πολύ», ήταν απλώς η μαμά μου (με την τρέλα της για τα ρούχα και τις κορδέλες!). Μάλιστα θυμάμαι που συνέχεια της έκανα κριτική γιατί ήθελε πάντα να έχει περιποιημένα νύχια (είτε είχε γαλλικό είτε κλασικό κόκκινο μανικιούρ). Εγώ πάντα την κορόιδευα και το αποκαλούσα  χάσιμο χρόνου. Πάντα με κοιτούσε με μια ηρεμία και μου έλεγε: “Έτσι χαλαρώνω, άσε με στην ησυχία μου σε παρακαλώ…” Μάντεψε ποιά δεν βγαίνει έξω ποτέ χωρίς νύχι στη τρίχα! (*Βηχαλάκι*)

Η μαμά άρχισε να εργάζεται σε ένα πολυκατάστημα, κάτι που της ταίριαζε πολύ, και που έκανε την εμμονή μας με τα ρούχα και τη μόδα να φτάσει σε νέα ύψη. Κάθε φορά που ερχόντουσαν νέες παραλαβές, η μαμά μου τις εξέταζε προσεκτικά και έβαζε μερικά κομμάτια στην άκρη για μένα για να δοκιμάσω την επόμενη φορά που θα περνούσα από το κατάστημα.


Fast forward to today, May 2017. |Fast forward στο σήμερα, Μάιος 2017.

This is me again. | Αυτή ειμαι εγώ πάλι.

1 2

I’m wearing everything I said I’d never wear: An all-white/beige outfit, my mum’s golden necklace and… I like it!

I now understand why mum would buy 10 whites shirts and 10 black shirts. Back then it all looked the same to me but now I understand the importance of having some staple items in your wardrobe that you can combine with everything; simple yet elegant.

So this is the story of how I became a fashion addict, dedicated to her memory; to the woman who got me addicted to fashion but, beyond that, taught me to listen to my heart and pursue my dreams no matter how hard, no matter how grim. To my most fervent supporter, the person who never, not even fleetingly, doubted my ability to achieve whatever I set my eye on. I love you mum!


Φοράω όλα όσα είπα ότι δεν θα φορέσω ποτέ: Όλα λευκά/μπεζ, το χρυσό κολιέ της μαμάς  και … μου αρέσει!

Τώρα καταλαβαίνω γιατί η μαμά αγόραζε 10 λευκά μπλουζάκια και 10 μαύρα μπλουζάκια. Τότε όλα μου φαινόντουσαν ίδια, αλλά τώρα καταλαβαίνω ότι υπάρχουν κάποια βασικά, κλασικά κομμάτια που δεν πρέπει να λείπουν απο καμία ντουλάπα και που συνδυάζονται με όλα, απλά αλλά κομψά.

Αυτή είναι λοιπόν η ιστορία του πώς έγινα ‘μεξαρτημένη’ με τη μόδα, αφιερωμένη στη μνήμη της. Στη γυναίκα που μου έμαθε να ντύνομαι, αλλά πέρα από αυτό μου έμαθε να ακούω την καρδιά μου και να συνεχίζω να κυνηγάω τα όνειρά μου όσο δύσκολα ή ακατόρθωτα και να φαίντονται. Αυτή η ιστορία ειναι αφιερωμένη στην πιο μεγάλη μου fan που ποτέ, ούτε για ένα λεπτό, δεν αμφισβήτησε την ικανότητά μου να επιτύχω ό,τι και να βάλω στο μυαλό μου. Σ’αγαπώ μαμά!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s